هاب‌های لجستیکی (بخش دوم)

صفحه اصلی . هاب‌های لجستیکی (بخش دوم)
نوشته شده
دسته ها مقالات
تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۸
نطرات بدون نظر
هاب‌های لجستیکی (بخش دوم)Reviewed by ستاره شجاعی on May 5Rating: ۵.۰هاب‌های لجستیکی (بخش دوم)هاب‌های لجستیکی به محل‌هایی گفته می شوند که در آن همه فعالیت‌های مرتبط با حمل و نقل، توزیع می‌شود و دیگر خدمات لجستیکی کالا‌ها توسط متصدیان انجام می‌شوند.

همانطور که در متن قبلی خواندید هاب‌های لجستیکی مناطقی هستند که در آن‌ها همه‌ی فعالیت‌های مرتبط با حمل و نقل، توزیع می‌شود و این هاب‌ها انواع مختلفی دارند. سپس در مورد شهرهای لجستیکی خواندید و در ادامه به شرح دو نوع دیگر از  انواع هاب‌های لجستیکی می‌پردازیم:

 

هاب‌های لجستیکی به محل‌هایی گفته می شوند که در آن همه فعالیت‌های مرتبط با حمل و نقل، توزیع می‌شود و دیگر خدمات لجستیکی کالا‌ها توسط متصدیان انجام می‌شوند.

مراکز لجستیکی

 

مراکز لجستیکی شامل طیف وسیعی از انواع هاب‌ها می‌شوند که از نظر توسعه یافتگی در سطح پایینتری از شهر لجستیکی قرار دارند. این مراکز لجستیکی رویکردهای بسیار متنوعی را از ترانزیت تا واردات و صادرات و توزیع منطقه­‌ای کالا و توزیع شهری کالا بر عهده دارند.

در دهه ی ۱۹۷۰ میلادی که مراکز لجستیکی در کشورهای مختلف مورد توجه قرار گرفتند، مفهوم برون‌سپاری فعالیت­‌های لجستیکی به شرکت­‌های دارای تخصص به تازگی مطرح شده بود. از این رو به عنوان یکی از مهم­ترین زیرساخت­‌های تجاری در راستای ارائه انواع خدمات حمل­ ونقل، انبارداری و سایر خدمات ارزش‌افزوده (حتی مونتاژ سبک) توسط چندین شرکت خدمات لجستیکی در یک محل مشترک، ظهور پیدا کردند.

خدمات مراکز لجستیکی شامل موارد زیر می شود:

  • لجستیک شهری یا توزیع شهری (جمع‌آوری و توزیع کالاها در مناطق شهری)
  • لجستیک منطقه‌ای (جمع‌آوری و توزیع کالاها در داخل مناطق)
  • لجستیک ملی یا بین‌المللی (انتقال کالا در سطح ملی، واردات، صادرات، ترانزیت)
  • لجستیک معکوس (جمع‌آوری و انهدام زباله‌ها که معمولاً در لجستیک شهر ادغام می­شود).

بندر خشک

بنادر خشک در ابتدایی‌ترین شرایط بیش از هر چیز ذخیره­‌‌سازی و انتقال محموله­‌های بنادر را به عهده دارند. اما در صورت افزوده شدن انواع خدمات لجستیکی و سایر خدمات ارزش‌افزوده، هاب لجستیکی که شامل بندر خشک می­‌شود، ممکن است تبدیل به یک مرکز لجستیکی شود.

بنادر خشک، همچنین پایانه­‌های درون مرزی هستند که به صورت مستقیم و از طریق تجهیزات و تسهیلات حمل­ و نقل با ظرفیت بالا به بنادر دریایی متصل بوده و مشتریان می­ توانند محموله­‌های استاندارد شده‌ی کالای خود را (کانتینر و غیره) همانند شرایط موجود در بنادر دریایی ارسال و دریافت ­کنند. بنادر خشک می­ توانند هم در سطوح ملی و هم در سطوح بین­ المللی ( واردات و صادرات) فعالیت کنند.

مهمترین مشخصه‌های این مراکز:

  • اتصال مستقیم به بنادر از طریق خطوط ریلی
  • ارتباطات حمل­‌و­نقل چند وجهی با ظرفیت‌­های بالا
  • قابلیت دسترسی به خدمات ارائه شده در بنادر دریایی (شامل ترخیص گمرکی، تعمیرات کانتینرها، ذخیره­ سازی، خدمات فورارد محموله­‌ها و …)

از دیگر بنادر درون سرزمینی می‌توان به بنادری اشاره کرد که در حاشیه آبراهه­‌های کشور، دریاچه­‌ها یا کانال­‌ها احداث می­‌شوند.

 بنادر خشک را می­توان از لحاظ فاصله از بندر دریایی مربوطه به سه دسته تقسیم نمود:

  • بنادر خشک دوردست: این بنادر از معمول­ترین انواع بنادر خشک بوده و بیشترین قدمت را دارند.از  مزایای این نوع بنادر میتوان به صرفه‌­جویی هزینه­ به واسطه به کارگیری حمل­ و­ نقل ریلی به جای جاده‌ای در مسافت­‌های دور اشاره کرد.این بنادر معمولا در فاصله ۵۰۰ کیلومتر یا بیشتر، از بنادر احداث می‌­شوند.
  • بنادر خشک نزدیک: بنادر خشک نزدیک، کاملاً در مجاورت بنادر واقع شده و خدمات حمل­ و­ نقل ریلی را جهت انتقال محموله­‌ها بکار می­‌گیرند. این بنادر به صورت بافر برای بنادر عمل کرده و با افزایش ظرفیت پذیرش کانتینرها در ترمینال­‌ها، امکان پهلوگیری کشتی­‌های ترمینالی بزرگتر را فراهم می‌کنند. این مراکز در فاصله حداکثر ۵۰ کیلومتر بنادر ایجاد می­‌شوند.
  • بنادر خشک در فاصله متوسط: بنادر خشک در فواصل متوسط بیشتر حمل­ و­ نقل جاده­‌ای را بکار گرفته و به عنوان یک نقطه ادغام بارها برای خدمات حمل­ و­ نقل ریلی عمل می­ کنند. این بنادر در فاصله بین بنادر خشک دوردست و نزدیک واقع­ می‌­شوند.

واگن خود را در ایران و ۱۷ کشور، آنلاین ردیابی کنید

ردیابی کنید

نظر خود را بنویسید

۰
نظرات کاربران